FANDOM


Powstanie Marcowe (wśród teutońskich powstańców znane jako Czyn Narodowy Teutonii) - jest to seria wystąpień w Księstwie Sarmacji, która miała miejsce od 11 do 21 marca 2012 roku. Powstanie zostało zaplanowane i rozpoczęte przez Ruch na rzecz Wolnej Prowincji Teutońskiej oraz Armię Wyzwolenia Teutonii, z czasem rozprzestrzeniło się na tereny całego Księstwa.

Strona Powstańców Teutońskich

Pierwszy zryw 11 marca zakończył się pacyfikacją przez Sarmackie siły porządkowe oraz internowaniem przywódcy Armii Wyzwolenia Teutonii, Jana de Kaniewskiego. Drugie wystąpienie rozpoczęło się 18 marca, skutkowało zajęciem kilku miast Sarmackich, tj. Auterry, Czarnolasu, Feru oraz Ab'Dorst.

21 marca proklamowano powstanie Dżamahiriji Teutońsko-Sarmackiej ze stolicą w Auterze oraz z zapleczem militarnym na przekazanej powstańcom wyspie Bialenii

23 marca wykorzystano wizytę Towarzysza Generała Jana de Kaniewskiego oraz jego współpracownika Towarzysza Majora Andrzeja Swarzewskiego na wyspie Bialenii, skazując ich na banicję z Księstwa Sarmacji. Wzmocniono ochronę granic oraz schwytano Towarzyszy Pitera i Akrypę. Towarzysz Piter został wydalony z Sarmacji jako cudzoziemiec 27 marca, ponieważ nie przyjął propozycji składanych mu przez Księstwo. Towarzysz Akrypa schwytany został kilka dni później. Pomimo tortur i propozycji nie wyrzekł się Powstania, za co 1 kwietnia Książę na wniosek Sejmu pozbawił go obywatelstwa, a 3 kwietnia wydalił z terytorium Księstwa. Nieugięta postawa Towarzyszy Pitera i Akrypy została uznana przez Powstańców za niezwykłe bohaterstwo oraz nagrodzona odpowiednimi odznaczeniami

Powstanie początkowo było skierowane przeciwko wszchwładnym rządom Sarmackim na terenie Teutonii,  domagano się autonomii dla kraju teutońskiego. Z czasem ten czyn zbrojny przekształcił się w ogólnospołeczny sprzeciw wobec obecnemu porządkowi społecznemu oraz układom. 

12 lipca 2012 roku Książę ułaskawił Andrzeja Swarzewskiego, 6 grudnia 2012 roku Jana de Kaniewskiego, a 10 lutego 2013 roku Akrypę. Piter nie doczekał się ułaskawienia, zmarł w Dżamahiriji jako bohater narodowy. 

Strona Sarmacka

Z niezadowoleniem nie ogarnęła rozmiarów powstania. Powstańcy byli pacyfikowani, skutkiem czego było utworzenie Dżamahiriji, która przeniosła się z terenów spornych na Wyspę Bialenię tym samym powstańcy wyemigrowali.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.